تبليغاتX
دوبانوي دمشق


دوبانوي دمشق

استفاده از مطالب بلامانع است

 

زکریا اخلاقی

 

همین است ابتدای سبز اوقاتی که می گویند

و سرشار گل است آن ارتفاعاتی که می گویند

اشارات زالی از طلوع زاده ی نرگس

پیاپی می وزد از سمت میقاتی که می گویند

زمین در جستجو هرچند بی تابانه می چرخد

ولی پیداست دیگر آن علاماتی که می گویند

جهان اینبار دیگر ایستاده با تمام خویش

کنار خیمه ی سبز ملاقاتی که می گویند

کنار جمعه ی موعود گل های ظهور او

یکایک می دمد طبق علاماتی که می گویند

کنون از ابتدای دشت های شرق می آید

صدای آخرین بند مناجاتی که می گویند

و خاک این خاک شاعر آسمانی می شود کم کم

دراستقبال آن عاشق ترین ذاتی که می گویند

و فردا بی گمان این سمت عالم روی خواهد داد

سرانجام عجیب اتفاقاتی که می گویند


نوشته شده در جمعه چهاردهم تیر 1387ساعت 23:51 توسط زهير| |

مرتضي اميري اسفندقه كربــــــلا به خون خود تپيــدن است

جرعه جرعه مرگ را چشيدن است

كربلا صفا و مروه اي شگفت

پا به پاي تشــــــنگي دويدن است

روضه نيست كربلا كه بشنوي

كربـــلا سر بريــــــــده ديدن است

خلقت دوباره ، جلــــوه ی جديد

كربـلا دوباره آفريـــــــــدن است

كربـــــــلا مرور روشــــــن معاد

از مغـــــاك خاك بر دميدن است

حرمت حماسه ، غيرت غيور

قطره قطره خون شدن چكيدن است

هر چه مي دوم به خود نمي رسم

كربلا به اصل خود رسيدن است



 

نوشته شده در جمعه چهاردهم تیر 1387ساعت 23:41 توسط زهير| |

بر هر چه وا کنی مژه بی انفعال نیست                                                                                                        خوابی است آگهی که جهان احتلام اوست
نوشته شده در جمعه چهاردهم تیر 1387ساعت 23:15 توسط زهير| |

هر کجا تدبیر میچیند بساط مصلحت                                                                                                از کمین بازیچه تقدیر می آید برون
نوشته شده در جمعه چهاردهم تیر 1387ساعت 20:42 توسط زهير| |

فکر کردم که بد نیست گاهی تک بیت هایی که به اندازه یک شعر خوب و کامل ارزش دارند برای شما بنویسم  این هم  برای شروع .                                                                                                                                   گوش مروتي كو از ما  نظر نپوشد                                                                                             دست غريق يعني فرياد بي صداييم
نوشته شده در جمعه چهاردهم تیر 1387ساعت 19:38 توسط زهير| |

حالا که سپیده آدینه است با چه کسی بهتر از تو درد دل کنم؟ آیا به این میتوانم اعتقاد داشته باشم که هر کس زلال بود آزاده است باید پویا درست گفته باشد که :پویا زلالی مایه آزادگی نیست    آیینه هم پابند دیوار است امروز     که اگر آیینه ای پابند دیوار نباشد با سنگ پاسخ زلالیش را میدهند  اما آیینه چه میتواند کند زیبا را زیبا  و  زشت را زشت نشان میدهد هر کاری کنند او حرفش را میزند حتی اگر سنگش بزنند زبانش تیزتر میشود و آنچه را که میبیند  چند بار تکرار میکند ولی اگر پابند دیوارشد یا سرش را کردند زیر آب یا غبار میگیرد یا زنگار  این است که بیش از هزار سال میگذرد ولی ترا سیصد و سیزده آینه فراهم نمیشود ترا که خود آینه تمام نمایی همه خوبیها را ورسوا کننده ای تمام زشتی ها را آری مولای من   مادر بزگ من دم مرگش گفت      خورشید پشت ابر نمی ماند                                             عهد میبندم که باز به انتظار طلوعت بنشینم
نوشته شده در جمعه چهاردهم تیر 1387ساعت 4:30 توسط زهير| |

وقتی تو نیستی نه هستهای ما چونانکه بایدند نه بایدها...مثل همیشه آخر حرفم و حرف آخرم را با بغض میخورم عمری است لبخندهای لاغر خود را در دل ذخیره میکنم : باشد برای روز مبادا ! اما در صفحه های تقویم روزی به نام روز مبادا نیست آن روز هر چه باشد روزی شبیه دیروز روزی شبیه فردا روزی درست مثل همین روزهای ماست اما کسی چه میداند؟شاید امروز نیز روز مبادا باشد ! وقتی تو نیستی نه هستهای ما چونانکه بایدند نه بایدها...هر روز بی روز مباداست !    {قیصر امین پور}
نوشته شده در جمعه چهاردهم تیر 1387ساعت 3:34 توسط زهير| |

از امام باقر روایت شده که از پدرانش علیهم السلام روایت فرموده که رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم می فرمود: سخت ترین کارها سه چیز است   همدردی با برادران{دینی}در مال  حق دادن به مردم از طرف خودت   ذکر خداوند در هر حال.
نوشته شده در پنجشنبه سیزدهم تیر 1387ساعت 23:49 توسط زهير| |

حضرت باقر محمد ابن علی ابن حسین علیهم السلام از میان برادران خویش جانشین پدرش علی ابن حسین علیهما السلام و وصی و امام پس از او بود و در فضیلت و دانش نامش بلندتر و در قدر و مرتبه بزرگتر بود و از هیچ یک از فرزندان حسن و حسین علیهما السلام آن اندازه از علم دین  آثار  روایات  علوم قرآن  و فنون مختلف آشکار نشد که از آن جناب به ظهور پیوست .  باز ماندگان از صحابه رسول خدا صلی الله علیه وآ له و سلم و بزرگان از تابعین و روسای از فقهای مسلمین همگی معالم دین را از آن بزرگوار روایت کرده اند و درفضل و دانش سرآمد دانشمندان و ضرب المثل همگان بود و در وصف علم و دانشش شعرا و نویسندگان قلم فرسایی ها کرده اند قرظتی درباره او گوید :  یا باقرالعلم لاهل التقی    وخیر من لبی علی الاجبل   یعنی : ای شکافنده علم برای پرهیزکاران!و ای بهترین کسی که بر کوههای حجاز لبیک گفتی .                                                                                                                          و آن حضرت در سال ۵۷ ه ق در مدینه به دنیا آمد  و در سال ۱۱۴ ه ق در همانجا از دنیا برفت. عمر شریفش در آن زمان ۵۷ سال بود و او از دو طرف نسبش به هاشم میرسید و هم از دو طرف نسب به علی علیه السلام میرسانید{مادر آن حضرت دختر امام مجتبی بود} و قبرش در مدینه در قبرستان بقیع است.{به نقل از ارشاد شیخ مفید}  
نوشته شده در پنجشنبه سیزدهم تیر 1387ساعت 23:36 توسط زهير| |

زهیر  میان قبیله خویش شخصیتی مورد احترام بود و در کوفه میان آنان میزیست . رشادتهای او در ابتدا مشهور و زبانزد بود و در ابتدا از هواداران عثمان به شمار می آمد در سال ۶۰ با خانواده اش حج بجا آورد و سپس در مسیر بازگشت.... ابو مخنف از برخی فزاریان روایت کرده و گفته است:در بازگشت از سفر مکه با زهیر همراه بودیم  و به موازات مسیر کاروان امام حسین علیه السلام حرکت میکردیم . فوق العاده ناخورسند بودیم که با آن حضرت در یک منزل فرود آییم . هر گاه حسین علیه السلام حرکت میکرد زهیر کاروان خود را عقب میکشید و هر گاه آن حضرت در منزلی فرود می آ مد زهیر پیشی میگرفت . تا اینکه ا ناگزیر در منزلی با هم فرود آمدیم . حسین در یک سو و ما در سویی دیگر منزل نمودیم . هنگامی که مشغول غذا خوردن بودیم ناگهان پیک حسین علیه السلام از راه رسید و سلام کرد و وارد شد و گفت:ای زهیر بن قین ! ابا عبد الله حسین بن علی علیهماالسلام مرا نزدت فرستاده که خدمت او برسی . راوی میگوید:ما هر یک از ناراحتی لقمه ای را که در دست داشتیم به سویی افکندیم و سکوت مرگباری بر ما حاکم شد.                                                                                                                              ابو مخنف آورده است :دلهم دخت عمرو   همسر زهیر   برایم نقل کرد و گفت : من به زهیر گفتم: چگونه رواست که فرزند رسول خدا صلی الله علیه و آله وسلم تو را بخواند ولی تو از رفتن نزد او سر باز زنی ؟ سبحان الله! چه میشود نزدش بروی و سخنش را بشنوی و باز گردی .                                               دلهم میگوید : زهیر خدمت امام شرفیاب شد و دیری نپایید که با چهره ای شاداب و پر نشاط بازگشت و دستور داد سراپرده و کالایش را به نزدیکی خیمه های امام حسین علیه السلام انتقال دهند و سپس به من گفت : تو را طلاق دادم   میتوانی نزد خانواده ات برگردی  زیرا من دوست ندارم جز خیر و نیکی از ناحیه من به تو برسد و آنگاه به همراهان خود اظهار داشت :هر کدام علاقه مندید میتوانید با من بمانید در غیر این صورت این آخرین دیدار ماست و فرصتی است که سرگذشتی را با شما درمیان بگذارم . ما برای جنگ رهسپار منطقه لنجر شدیم خداوند در آن جنگ پیروزی را نصیب ما کرد و به غنایمی دست یافتیم سلمان{باهلی یا فارسی هر دو نقل شده} به ما گفت :آیا از این پیروزی که خدا نصیبتان کرده و غنایمی که بدست آوردید بسیار شادمانید؟                                                                                  گفتیم:آری!                                                                                                                             سلمان گفت:اگر جوانان خاندان محمد صلی الله علیه وآله وسلم را درک کنید بیش از پیروزی و غنایم به دست آمده شادمان و مسرور خواهید شد و اکنون من شما را به خدا میسپارم.                                   راوی گفت: به خدا سوگند ! زهیر همواره بر سپاه دشمن میتاخت تا اینکه  در رکاب امام حسین علیه السلام به شهادت رسید.{به نقل از ابصار العین فی انصارالحسین}

نوشته شده در چهارشنبه دوازدهم تیر 1387ساعت 4:6 توسط زهير| |

معبودا اگر واجب نبود پذیرش دستورت منزهت میدانستم که نامت را بر زبان بیاورم با آنکه ذکری که از تو میکنم به اندازه من است نه تو    آیا اندازه من چقدر است تا محلی برای تقدیس تو باشد وبزرگترین نعمت تو بر ما روان بودن ذکر تو بر زبان ما و اجازه تو به ما برای دعا کردن به درگاهت و منزه نمودن و مقدس یاد کردن توست معبودا الهام کن به ما ذکر خود را در نهان و آشکار و شب و روز و پیدا و پنهان        {مناجات الذاکرین}                                                                        

نوشته شده در چهارشنبه دوازدهم تیر 1387ساعت 2:55 توسط زهير| |

از خیمه گاه زخمی آب                 دود حریق العطش تا عرش میرفت ...                                      امداد را ـ پیچیده درشولای طوفان ـ  مردی  به نام آبی دریا به شط زد          دستی نهانی لوحی مخطط  را بر آورد نامی تناور را به رنگ سرخ خط زد...  آنگاه در عرش آیینه چشم ملائک موج برداشت                  {سید حسن حسینی}                                          
نوشته شده در چهارشنبه دوازدهم تیر 1387ساعت 2:10 توسط زهير| |

سلام به همه دوستان ازلی و ابدیم همه آشنایان قدیمی که حادثات این دنیا دوباره ما را به هم رساند و داغ جدایی ازلیمان را مرهم گذاشت تا من ها را بساطی باشد برای ما شدن و دریا شدن که این آرزوی همیشگی انسان بوده هر چند که بیشتر اوقات آن را درک نکرده . بگذریم.این وبلاگ را با وساوس رحمانی زودیاک عزیزم و با راهنماییش برای دوستان دو بانویی راه انداختم امیدوارم که دوستانم را  بتوانم خشنود نگهدارم.ایدون باد.
نوشته شده در چهارشنبه دوازدهم تیر 1387ساعت 1:5 توسط زهير| |

چرا باور کنم بی تو دنیایی دارم که میدانم دنیای بی تو  دنیای رنگها و نیرنگهاست . دنیای بی تو دنیای دروغها و فریبهاست . دنیای بی تو دنیای رنج انسان است دنیایی که پر است از برادران یوسف و همسایگان فاطمه . دنیایی که به آیینه ای زنگار گرفته میماند که فقط از آه انسانها عرق شرم کرده است و زنگار بسته است . پس چگونه بی تو دنیایی داشته باشم ای عزیز . دنیای من فقط با تو دنیا میشود دنیایی چونان بهشت که از  رنگ و نیرنگ و خیانت سلامت است دنیایی که تو با دستان خود مثل یحیی غسل پاکیش میدهی و مانند داوود حکومتش میکنی و شبیه عیسی سلامتش میبخشی و به شیوه ای بی بدیل میسازیش به شیوه خود نه هیچکس دیگر  ای کاش باشیم و آنروز را ببینیم دنیایمان را تو را ببینیم یا صاحب الزمان.

نوشته شده در چهارشنبه دوازدهم تیر 1387ساعت 0:32 توسط زهير| |


Design By : Night Skin