السلام علی المعذب فی قعر السجون

ولادت با سعادت امام کاظم علیه السلام د ر روز یکشنبه 7 صفر سال 128 ه ق درابواء  که نام منزلی است ما بین مکه و مدینه واقع شده اسم شریف آن حضرت موسی و کنیت مشهورش ابوالحسن و ابو ابراهیم و القاب آن حضرت کاظم و صابر و صالح و امین است و لقب مشهورش همان کاظم می باشد یعنی خاموش و فرو برنده خشم چه آن حضرت از دست دشمنان کشید آنچه کشید و بر ایشان نفرین نکرد حتی آنکه در حبس مکرر در کمین در آمدند و از ان حضرت یک کلمه سخن خشم امیز نشنیدند . و ابن کثیر که از متعصبان اهل سنت است گفته آن حضرت را کاظم لقب دادند بجهت آنکه احسان می کرد با هر کس که با او بدی می کرد و این عادت او بود همیشه و لکن اصحاب آن جناب بجهت تقیه گاهی از او به عبد صالح و و گاهی به فقیه و عالم  و غیر ذلک تعبیر می کردند و در میان مردم به باب الحوائج معروفست و نقش خاتم آن حضرت  حسبی الله و بروایت دیگر الملک لله وحده بوده .و والده آن حضرت علیا مخدره حمیده مصفاة است که از اشرف  اعاظم بوده .

بالجمله حضرت امام موسی علیه السلام عابدترین اهل زمان و افقه از همه و سخی تر وگرامی تر از همه بود . و نیز از دعای آن حضرت بود :   عظم الذنب من عبدک فلیحسن العفو من عندک   و چندان گریه میکرد از خوف خدا که محاسنش از اشک چشمش تر می شد . و. از همه مردم صله و احسانش نسبت به اهل و ارحامش بیشتر بود و پرستاری می کرد فقرای مدینه را شبها که میشد بر دوش می گرفت زنبیلی را که در آن بود پول و طلا و نقره و آرد و خرما و می برد برای ایشان و فقرا نمی دانستند از چه جهت است این و آن بزرگوار کریم بود و هزار بنده آزاد کرد.

اشهر در تاریخ شهادت آن حضرت آن است که در 25 رجب سال 183 ه ق در بغداد در حبس سندی ابن شاهک واقع شد مدت امامتش 35 سال بود که مقداری از آن د ر بقیه ایام منصور بوده و او به ظاهر متعرض آن حضرت نشد و بعد از او ده سال و کسری در  ایام خلافت مهدی بود و او حضرت را به عراق طلبید و محبوس گردانید و بسبب مشاهده معجزات بسیار جرات بر اذیت  آن حضرت ننمود و آن جناب را به مدینه برگردانید و بعد از آن یک سال و کسری مدت خلافت هادی بود و او آسیبی به آن حضرت نتوانست رسانید .

چون خلافت به هارون الرشید رسید آن حضرت را به بغداد آورد و مدتی محبوس داشت و در سال چهاردهم خلافت خویش آن حضرت را به زهر شهید کرد.

قال علیه السلام (عند قبر حضره ) : ان شیئا هذا اخره لحقیق ان یزهد فی اوله و ان شیئا هذا اوله لحقیق ان یخاف اخره.

یعنی حضرت موسی ابن جعفر علیه السلام نزد قبری حاضر بود و این مطلب را بیان فرمود : همانا چیزی که آخر او این است سزاوار است که که میل و رغبتی به اول آن نشود و بدرستیکه چیزی که اول آن این است سزاوار است از آخر آن ترسیده شود .

شهادت امام کاظم علیه السلام بر پیروانش تسلیت باد